brandpunt+
brandpunt+

Deze 22-jarige leert vluchtelingen gratis programmeren

Door Jasmin Sharif en Jamie Schemkes - in Brandpunt+

"Toen ik zei dat we hier in Nederland gratis onderwijs wilden aanbieden, zei iedereen: 'Dat werkt niet hier!' Ha, nou, het werkt dus wel."

Het Groot Handelsgebouw in Rotterdam, vier hoog: op de etage van het Amerikaanse Cambridge Innovation Center (CIC) zijn jonge, gemotiveerde ondernemers druk bezig met het opzetten en uitvoeren van allerlei slimme en nobele plannen. Hier hebben we een afspraak met Teodor Cataniciu (22), de oprichter van Restart Network, om ons te vertellen hoe hij met zijn programma vluchtelingen en minderbedeelden opleidt tot meesters in het programmeren.

Teodor, je bent pas 22, hoe heb je het voor elkaar gekregen om een programmeerschool op te zetten?

"Ik ga proberen te omzeilen dat ik zeg dat ik geluk heb gehad, maar er kwamen wel veel dingen op het juiste moment samen waardoor het werkte. Zelf leerde ik programmeren in een bootcamp in San Francisco. Dat was tof, ik heb er het nodige geleerd. Alleen kostte het 20 duizend dollar. Toen ik terug was in Europa, dacht ik: ‘’Oké, dat was gaaf. Hoe kan ik dat hier gratis maken?’’

Een gratis school?

"Toen we hiermee begonnen, en aankondigden dat we gratis onderwijs wilden aanbieden, kregen we van alle kanten te horen: ‘Dat werkt niet hier!’ Ha, nou, het werkt dus wel. We hebben dit programma opgericht met behulp van crowdfunding, nu halen we niet meer dan twintig procent van onze inkomsten uit subsidies en beurzen."

"Onze overige inkomsten komen van de bedrijven waar wij studenten plaatsen. Elke keer als een bedrijf een student van ons in dienst neemt als stagiair, doet dat bedrijf een donatie aan Restart. Van die donatie kunnen twee nieuwe mensen het traject bij ons gratis doorlopen. We noemen dat de omgekeerde pyramide: elke student die we plaatsen, verdubbelt de capaciteit, waardoor wij groeien. Daardoor kunnen we uitbreiden en meer coole dingen doen.’’

Even over jullie studenten: een groot deel is vluchteling, maar het programma staat ook open voor andere groepen. Wie kan zich eigenlijk allemaal aanmelden?

‘’Wij zijn begonnen met het idee dat het niet uit moet maken hoe je eruit ziet, waar je vandaan komt en hoeveel geld je hebt. In onze community gaan we er vanuit dat je iets kan bereiken als je bereid bent hard te werken. We zijn er voor de mensen die niet dezelfde kansen hebben gekregen, of nooit toegang tot dit soort onderwijs hebben gehad. Dat zijn dus niet alleen vluchtelingen, maar bijvoorbeeld ook vrouwen die moeilijk een baan kunnen vinden. Zo zijn we er dus voor alle soorten underprivileged people. Ons doel is om mensen die op een dieptepunt in hun leven zijn, te helpen overeind te komen. Ik hoop het natuurlijk niet, maar als jullie ooit je baan verliezen en graag de tech-industrie in willen, zijn ook jullie van harte welkom bij Restart.’’

Ook als we geen enkele ervaring hebben met programmeren?

“Dat maakt niet uit: van onze studenten heeft ongeveer zeventig tot tachtig procent nog nooit geprogrammeerd. Er zitten wat ex-ingenieurs bij, maar ook mensen uit totaal andere vakgebieden, zoals literatuur, of moderne kunst. Er zitten zelfs mensen bij die nooit de middelbare school hebben afgemaakt. We kijken niet naar die achtergrond, maar naar waarom ze gepassioneerd zijn om iets anders te gaan doen. Mijn ervaring is dat die achtergrond ook helemaal niks zegt over hun succes in het programma.”

Hoe ziet het lesprogramma eruit?

‘’Het programma is best wel intens: de studenten zijn hier zes dagen per week, tien uur per dag. Het gaat niet alleen om programmeren, maar ook om een levensstijl, mindset en arbeidsethos – en blijft dus niet alleen bij technologie. Er zijn ook andere eigenschappen die van belang zijn in die wereld: goed met mensen omgaan, zelfvertrouwen hebben en ideeën kunnen uitdrukken. Elke week moeten ze hier in het café visitekaartjes uitdelen, gesprekken aangaan en mensen toevoegen op LinkedIn."

"We leren ze ook de principes van het managen: hoe je omgaat met een team, principes en problemen. En dat moeten ze dan meteen in de klas in de praktijk brengen, door het uiteindelijke doel te bereiken: programmeren. Normale scholen negeren aspecten als zelfbewustzijn compleet. Hoe schools is het dat je op je achttiende nog moet vragen of je naar het toilet mag en op je negentiende moet weten wat je met je leven wilt?’’

Je hebt op jonge leeftijd deze school opgericht, trad op bij TEDx en behoort tot de vijftig beste ondernemers onder de 35 volgens het Financieele Dagblad. Wat zou je iemand meegegeven die denkt: dat wil ik ook gaan doen?

"Dat is iets wat ik heb geleerd van mijn studenten. Veel van hen hebben veel verloren: hun banen, woonplaatsen, familie. En wat je je dan moet afvragen, is: wat heb je nog wél als je alles verloren hebt? Ik denk dat je dan ook beseft wat ons menselijk maakt. Veerkracht, empathie, anderen willen helpen – dat zijn eigenschappen die we nu eenmaal hebben, of we nou in Nederland of elders wonen, en dat moeten we delen. Aan het eind van de rit moet je jezelf kunnen afvragen: is de wereld door mij een klein beetje beter geworden? Ik bedoel, ik kwam hier als immigrant uit Roemenië, ik kende niemand, ik had geen geld, en toch werkte het. Niets hoeft ons tegen te houden om goede dingen te doen.’’

Meer weten over de school van Teodor? Check de website van Restart Network.