profiel
profiel

Mark Rutte

- in Profiel

Sinds 2010 is hij minister-president, maar wat weten Nederlanders eigenlijk van Mark Rutte? In Brandpunt Profiel het leven en de loopbaan van de man die ooit als 'Mr. Tefal' werd getypeerd, dikwijls politiek werd doodverklaard maar - van JOVD tot in het torentje - ongeschonden opklom naar de macht. Hoe bokste Rutte dat voor elkaar? Over zijn driftbuien, zijn drijfveren, zijn politieke overlevingsinstinct en zijn rol als behendig makelaar in een gefragmenteerd politiek landschap gaat het in Brandpunt Profiel. Rutte wordt in de uitzending o.a. geduid door Koen Petersen (oud-JOVD-collega), Telegraaf-commentator Paul Jansen, oud-campagnestrateeg Jan Driessen en Felix Rottenberg, PvdA-politicus en generatiegenoot.

De lachende premier. Een progressieve liberaal met een diep sociaal hart. Hij heeft zijn woede uitbarstingen en het is niet verstandig om hem te dwarsbomen. Hij is een allemansvriend en geen solist. Hij vliegt liever economy dan businessclass. Hij schuift als het nodig is bij zowel linkse als extreem-rechtse partijen aan tafel en niemand rekent hem dat aan. Dat is volgens vrienden en deskundigen ‘het mirakel van Rutte’: alles lijkt van hem af te glijden.

In Brandpunt Profiel de biografie van premier Mark Rutte. Voor veel mensen geldt hij als een raadsel: wie is hij en wat beweegt hem? Aan het woord zijn onder andere Paul Jansen, politiek commentator bij De Telegraaf, Jan willem Gelderblom, zijn oude geschiedenisleraar en VVD’er Koen Peterse, vriend en oud-campagnestrateeg.

“Rutte slaagt er als geen ander in om zich ondergeschikt te maken aan het proces, dat is wat hem doet overleven. Hij maakt mensen belangrijk als hij ze nodig heeft. Hij gaat thuis bij ze op de koffie. Dat moet je wel kunnen. Hij is heel pragmatisch, voelt zich nergens te groot voor. Dat is zijn kracht en tegelijk een gevaar. En hij kan mensen als een baksteen laten vallen als hij ze niet meer nodig heeft,” zo klinkt het.

Al in zijn tijd bij de JOVD was hij ‘een enthousiaste stuiterbal voor wie elk probleem oplosbaar was, zonder ooit enige reputatieschade te lijden’. “Er worden grapjes gemaakt over Rutte in zijn tijd als personeelsmanager bij Unilever. Als hij mensen moest ontslaan, kreeg hij het bij wijze van spreken voor elkaar dat zij medelijden met hem hadden dat hij de nare boodschap moest overbrengen aan hen. Zij gaven hem bij hun ontslag bloemen en niet andersom.”

In 2002 wist Rutte het al: ik wil minister-president worden, ik wil in het torentje. Aan het woord ‘visie’ heeft hij een broertje dood. “Als visie betekent een blauwdruk voor de toekomst, dan komt alles in mij in opstand,” zei hij eens. De laatste tijd probeert hij volgens de deskundigen het beeld van een leider zonder visie enigszins te ontkrachten. De minister-president presenteerde zichzelf tijdens een VVD-congres eind mei als een cultuurcriticus. Hij vindt dat de heersende ‘grote dikke ik-focus’ in de maatschappij moet veranderen.

Is hij bezig zich te profileren met het oog op de toekomst? “Zolang de kiezers hem het vertrouwen geven, zal hij nog met veel plezier aanblijven.” Binnen zijn partij is er vertrouwen dat ze met Rutte nog wel een verkiezing in kunnen. “Hij maakt dat een half jaar van tevoren bekend.”