profiel
profiel

Stille kracht: Giovanni van Bronckhorst

Door Klaas den Tek en Jelle Visser - in Brandpunt

Voetbalclub Feyenoord maakt na jaren weer eens kans op het landskampioenschap. Aan het hoofd van het elftal een gentleman die zich niet makkelijk laat lezen. Wie Giovanni van Bronckhorst wil leren kennen moet in zijn Molukse familiegeschiedenis duiken.

Bekijk hier de reportage

Van Bronckhorst geldt bij Feyenoord als clubicoon. De kleine Giovanni speelde al op jonge leeftijd voor de club uit Rotterdam-Zuid en is er nu trainer. Ze zijn trots op 'Gio', zeker nu hij met de club in de race is voor de dubbel (beker en landskampioenschap, red). Daarnaast is Van Bronckhorst een bescheiden man, iets wat ze graag zien in Rotterdam.

Uitzonderlijk talent
Al op jonge leeftijd wordt duidelijk dat Van Bronckhorst een uitzonderlijk talent heeft. De jonge Giovanni begint bij het Rotterdamse L.M.O. om daarna al op zevenjarige leeftijd in het vizier van Feyenoord te komen. De carrière van Van Bronckhorst kost het gezin veel tijd. En daar is niet iedereen even blij mee.

Net als bij veel Molukkers speelt het geloof een belangrijke rol in het gezin Van Bronckhorst. Vader Victor: "Op een gegeven moment stond hier de kerkenraad op de stoep. Waar Giovanni toch bleef op catechisatie? Ja, die moest gewoon vaak voetballen. Het is uiteindelijk goed gekomen, want hij heeft op zijn achttiende gewoon belijdenis gedaan."

Er komt niemand tussen ons
Elvira van Bronckhorst

Hechte band
Maar ook voor zijn zusje Elvira is het niet altijd even makkelijk. "Veel mensen gingen naar het pretpark. Wij gingen naar de voetbalwedstrijden en de buitenlandse toernooien van mijn broer. Het geld werd besteed aan benzine. Toch zijn we hecht als familie. Er komt niemand tussen ons."

De 89-jarige Lena Sapuletta
De 89-jarige Lena Sapuletta

Familie komt voor Giovanni van Bronckhorst op de eerste plaats. Zijn oma - de 89-jarige Lena Sapulette - speelt een cruciale rol in het leven van de familie Van Bronckhorst. Haar geschiedenis is kenmerkend voor de Molukkers die in Nederland wonen.

Vrije Molukse staat
De opa van Giovanni werkte als militair voor het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). Na de onafhankelijkheid van Indonesië roepen de Molukkers op 25 april 1950 hun eigen republiek RMS uit op de Molukken. Het Indonesische leger maakt daar snel een einde aan en de Molukse gezinnen worden overgebracht naar Nederland.

De regering in Nederland belooft zich in te zetten voor een vrije Molukse staat. Een belofte die nooit wordt ingelost. De familie Sapulette wordt begin jaren vijtig naar Nederland gezonden en komt in Westerbork terecht – door de Molukkers ook wel Schattenberg genoemd. Direct na aankomst wordt opa Sapulette ontslagen uit militaire dienst.

Ik dook diep weg in die lange jas anders was ik bevroren
Lena Sapulette

Heimwee, armoede en kou
Het wordt een tijd van heimwee, armoede en kou. Lena Sapulette: "De kamers waren daar zo klein. Er waren maar twee bedden. En die kou. Ik was hoogzwanger. Ik moest naar de markt om eten te halen. Ik dook dan diep weg in die lange jas anders bevroor ik."

Ook Simon Tahamata is - net als Giovanni - van Molukse afkomst. Hij spreekt zich nog regelmatig uit voor een onafhankelijke Molukse staat. "Het is een zwarte bladzijde. Het zou op de lagere school moet worden verteld. Over wie wij zijn. En waarom wij Molukkers hier zijn."

Giovanni en Victor van Bronckhorst
Giovanni en Victor van Bronckhorst

Giovanni van Bronckhorst zelf laat zich minder vaak uit over de Molukse zaak. "Hij is daar gereserveerd in", zegt vader Van Bronckhorst. "Maar toen hij aanvoerder van Oranje werd, was het eerste wat hij zei: 'Goh, ik ben de eerste Molukse aanvoerder van Nederland.' Hij vergeet zijn achtergrond niet."

En als Feyenoord de dubbel pakt, dan schrijft Van Bronckhorst opnieuw voetbalgeschiedenis. Of de club na zeventien jaar ook weer echt landskampioen wordt? Op die vraag heft oma Sapuletta haar handen naar de hemel. "Ik hoop dat God kracht geeft. Voor Giovanni en zijn spelers."

Bekijk hier de reportage: